چه رسم جالبي است،

محبتت را ميگذارند پاي احتياجت،

صداقتت را ميگذارند پاي سادگيت، سکوتت را ميگذارند پاي نفهميت،

نگرانيت را ميگذارند پاي تنهاييت،

و وفاداريت را پاي بي کسيت.

و آنقدر تکرار ميکنند که خودت باورت ميشود که تنهايي و بيکس

 و محتاج !!